Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2020

"ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΔΙΝΗ", γράφει η Κατερίνα Κοφινά

"ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΔΙΝΗ"


"Με την νέα μου στήλη στους ΒΙΒΛΙΩΝ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ την Κινηματογραφική Δίνη θα προσπαθήσω να σας γράφω για ταινίες παλιές και νέες για σειρές και για αφιερώματα."
Κατερίνα Κοφινά


La MASCHERA DEL DEMONIO

{BLACK SUNDAY}

Η ΜΑΣΚΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ

Καλώς ήρθατε στον εφιάλτη μου. Αγαπητοί αναγνώστες η Νύχτα είναι μια από τις αρχαιότερες θεότητες των προγόνων μας. Ήταν η κόρη του Χάους και κατά τα λεγόμενα του Ησίοδου γέννησε από μόνη της  αρκετές άλλες αρχέγονες δυνάμεις. Μερικές από αυτές ήταν ο Ύπνος , ο Θάνατος , η Νέμεση , οι Μοίρες , το Γήρας και η Έριδα. Η Νύχτα λοιπόν είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο που την συναντάμε σε κάθε πολιτισμό. Συνήθως όμως θεωρείται μια επικίνδυνη περίοδος το πέρασμα της από την γη και θα πρέπει  ο άνθρωπος να βρίσκει κάποιο κατάλυμα για να κοιμηθεί. Δεν είναι καθόλου συνετό να βρίσκεται έξω και να τριγυρνά μόνος του στα βαθιά σκοτάδια της.
Στην Μάσκα όμως του Σατανά ο καθηγητής Κρουβατζιάν και ο βοηθός του Αντρέι Γκορόμπεκ δεν θεώρησαν απειλή την νύχτα. Και εκείνη τους εκδικήθηκε. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Έχω αλήθεια αρκετό καιρό να σας παρουσιάσω μια παλιά ταινία. Συμφωνώ πως η συγκεκριμένη  δεν είναι ιδανική για την περίοδο που οδεύουμε για τα Χριστούγεννα αλλά και πάλι……..Εσείς με ξέρετε. Ποτέ μου δεν ακολούθησα κανόνες και υποδείξεις. Συνεχίζω να είμαι παλιοκόριτσο.

Η ταινία ξεκινά τον 17ο αιώνα και μας δείχνει την μάγισσα Άσα η οποία θανατώνεται με μια μπρούτζινη μάσκα στο πρόσωπο της. Η μάσκα περιέχει εσωτερικά αιχμηρά λεπίδια. Το ίδιο γίνεται και στον εραστή της Γιαβούτιτς. Μετά καίνε στην πυρά τους δυο εραστές, αλλά η ξαφνική βροχή θα την σβήσει. Έτσι το σώμα του Ιγκόρ Γιαβούτιτς θάβεται στο βεβηλωμένο χώμα του νεκροταφείου και εκείνο της Άσα στην κρύπτη των προγόνων της των Βάιντα. Δυο αιώνες μετά ο καθηγητής με τον βοηθό του στο δρόμο για ένα συνέδριο στη Μόσχα , περνούν από εκείνη την περιοχή. Ο τροχός της άμαξας τους σπάει και μέχρι να την φτιάξει ο οδηγός τους  εκείνοι κάνουν μια βόλτα στο δάσος.  Είναι νύχτα. Μαύρο σκοτάδι έχει καλύπτει τα πάντα. Το δάσος μοιάζει να κρυφακούει τα βήματα τους. Η ομίχλη υποδηλώνει το πέρασμα τους στον κόσμο των νεκρών. Κάποια ερείπια έχουν σκεπάσει την κρύπτη της Άσα. Ο καθηγητής προσπαθεί να αποφύγει μια νυχτερίδα και τότε σπάει κατά λάθος , ένα γυάλινο αγγείο που βρίσκεται πάνω στον τάφο της μάγισσας. Κάποιες σταγόνες από το αίμα του πέφτουν σε αυτό. Και από εκείνη την στιγμή όλα αλλάζουν. Ο σκηνοθέτης Μάριο Μπάβα(1914-1980) γύρισε την Μάσκα του Σατανά το 1960 σε μαυρόασπρο φιλμ και την άφησε να κολυμπά γυμνή ανάμεσα στη νεκροφιλία και την γοτθική αύρα. Το φως του ερωτοτροπεί με το μαύρο έτσι ώστε να μας δώσει το υπόβαθρο της δράσης. Ο αριστουργηματικός Μπάβα μας παίρνει ευγενικά από το χέρι  και μας πηγαίνει μια βόλτα μέσα στον επιβλητικό πύργο των Βάιντα. Οι εσωτερικοί του χώροι είναι παγωμένοι, γεμάτοι από μυστικούς διαδρόμους. Η πρωταγωνίστρια  (Άσα- Κάτια) με την μορφή της Μπάρμπαρα Στιλ έμεινε για πάντα εκεί να στοιχειώνει τα όνειρα μου. Μελαχρινή  με κατάλευκη επιδερμίδα , μαύρα μαλλιά και μεγάλα εκφραστικά μάτια , έδωσε στην ηρωίδα του Μπάβα μια εφιαλτική υπόσταση. Η ταινία έχει μια ονειρική ατμόσφαιρα που θυμίζει το ύφος της γραφής του Πόε. Για παράδειγμα η κρύπτη της Άσα με τους ιστούς της αράχνης. Οι σκορπιοί που περπατάνε ανάμεσα στα κόκαλα. Το νεκροταφείο και το σκελετωμένο πρόσωπο της μάγισσας που αρχίζει να παίρνει την αρχική του μορφή.



Τι να σας γράψω άλλο , πέρα το ότι λατρεύω αυτή την ταινία , που ανακάλυψα πολύ πρόσφατα; Ενώ είχα δει άλλες του Μπάβα αγνοούσα εκείνη που είναι και το αριστούργημα του. Έχει από μόνη της μια διαχρονική γοητεία με γοτθικές αναφορές και στοιχεία του εξπρεσιονισμού που αγαπώ παράφορα.  Η ιστορία του Μάριο Μπάβα έχει τις ρίζες της στους αρχέγονους μύθους(  Νύχτα) και στις λαϊκές δεισιδαιμονίες(Βρικόλακες). Στοιχεία που ακόμα και σήμερα μας σαγηνεύουν αφού η επιστροφή  από τον τάφο , έχει την αίσθηση του μακάβριου και του απόκοσμα ερωτισμού.




Πρωτότυπος τίτλος. LA MASCHERA DEL DEMONIO
Αγγλικός τίτλος (BLACK SUNDAY)  Η ΜΑΣΚΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ.
Ιταλία έτος 1960. Μαυρόασπρη.
Σκηνοθεσία. Μάριο Μπάβα.
Σενάριο. Ενιο ντε Κοντσίνι , Μάριο Σεραντρέι , Μάριο Μπάβα, Μαρτσέλο Κόσια.
Φωτογραφία. Ουμπάλντο Τερτζάνο , Μάριο Μπάβα.
Μουσική. Ρομπέρτο Νικολόζι.
Ερμηνείες. Μπάρμπαρα Στιλ( πριγκίπισσα Άσα και Κάτια) , Τζον Ρίτσαρντσον( Αντρέι Γκορόμπεκ), Αντρέα Κέκι (Κρουβατζιάν) , Ιβο Γκαράνι(πρίγκιπας Βάιντα) , Αρτούρο Ντομίνι( Γιαβούτιτς).
 Διάρκεια. 84 λεπτά.

 Λίγα λόγια για την συγγραφέα

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΟΦΙΝΑ.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ. Π. ΚΟΦΙΝΑ. 

      

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφείτε Στην Σελίδα Μας

Αναγνώστες

Συνολικές προβολές σελίδας

Σχόλια Αναγνωστών

Επικοινωνήστε Μαζί Μας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *