από τον: Tim Orfanos
1. 'O φύλακας στη σίκαλη'
J. D. Salinger (1951)
Yπόθεση και στοιχεία: "... Αν θέλετε λοιπόν στ' αλήθεια να τ' ακούσετε, τότε πρώτο και κύριο μπορεί να περιμένετε πως θα σας πω πού γεννήθηκα, και τι φρίκη που ήτανε τα παιδικά μου χρόνια, και τι φτιάχνανε οι δικοί μου και τα ρέστα πριν με κάνουνε, κι ένα σωρό αηδίες και ξεράσματα καταπώς στο Δαβίδ Κόπερφηλντ, όμως δεν έχω όρεξη να πιάνω τέτοιες ιστορίες. Πριν απ' όλα, αυτά τα πράματα τα βαριέμαι όσο δεν παίρνει, κι έπειτα είναι κι οι γονιοί μου, που θα κατεβάζανε από δύο αιμορραγίες ο καθένας αν έλεγα τίποτα πολύ προσωπικό για λόγου τους. Τσαντίζονται πολύ με κάτι τέτοια, ιδίως ο πατέρας μου. Δε λέω, είναι εντάξει να πούμε, αλλά μυγιάγγιχτοι του κερατά. Κι έπειτα, διάολε, δεν είπαμε να σας αραδιάσω ολόκληρη αυτοβιογραφία ή ξέρω γώ τι..." (Από την έκδοση)
Ο Τζερόμ Ντέιβιντ Σάλιντζερ γνώρισε την παγκόσμια φήμη δημοσιεύοντας το 1951 τον "Φύλακα στη σίκαλη".Το βιβλίο ανήκει στα σημαντικότερα μυθιστορήματα της εφηβείας, μολονότι περιγράφει πολύ μικρό μέρος της ζωής του κεντρικού ήρωα Χόλντεν Κόλφιλντ.
Ανήκει επίσης στα αντιπροσωπευτικότερα έργα του μεταπολεμικού ρεαλισμού και αναμφίβολα επηρέασε βαθιά τους συγγραφείς οι οποίοι τρεις δεκαετίες αργότερα δημιούργησαν το ρεύμα που ονομάστηκε νεορεαλισμός ή βρώμικος ή μινιμαλιστικός ρεαλισμός. [...] "Ο Φύλακας στη σίκαλη" διαρκώς πάει να αποκτήσει μυθιστορηματική πλοκή και διαρκώς ο συγγραφέας μοιάζει να την "αναστέλλει", όπως ο Χόλντεν που συνεχώς φεύγει για τα δυτικά και "συνεχώς" παραμένει στη Νέα Υόρκη. Ο νεορεαλισμός του Σάλιντζερ θυμίζει σε πολλά τις καλύτερες νεορεαλιστικές ταινίες του ιταλικού κινηματογράφου, όπου κυριαρχούν η νοσταλγία, η πικρία, η τρυφερότητα, η απέχθεια και η ανοχή: μια ανεπανάληπτη χημεία των αισθημάτων. (ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΕΚΟΣ, ΤΟ ΒΗΜΑ, 15/5/2011)
Σύντομη κριτική:
Ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα και περισσότερο λογοκριμένα βιβλία (από το 1951-1982) της Παγκόσμιας Λογοτεχνίας που μένει αξέχαστο λόγω της 'μάγκικης' γλώσσας (αργκό) και της πολύπλευρης προσωπικότητας του βασικού του ήρωα, Χόλντεν Κώλφιλντ, ο οποίος εξιστορεί την προσωπική του ιστορία σαν οδοιπορικό αυτογνωσίας, απευθείας, στον αναγνώστη. Ο Σάλιντζερ επιτυγχάνει να εκφράσει με αμεσότητα, ειλικρίνεια και χιούμορ τον ευμετάβλητο ψυχισμό του άντρα-εφήβου της δεκαετίας του '50, ενώ πραγματεύεται με εντυπωσιακά ρεαλιστικό τρόπο θέματα όπως οι οικογενειακοί δεσμοί, η κοινωνική υποκρισία, οι διαφορές των κοινωνικών τάξεων, η αδελφική αγάπη, οι συνέπειες από την απώλεια ενός σημαντικού προσωπου, το σεξ, οι ερωτικές σχέσεις κτλ. Τα 'νουάρ' στοιχεία του βιβλίου που αφορούν την τυχοδιωκτική ατμόσφαιρα της μεταπολεμικής Αμερικής, την οποία γνωρίζει με σκληρό τρόπο ο Χόλντεν, ιντριγκάρουν τον αναγνώστη και χαρακτηρίζουν την 'ευελίξία' αυτού του σημαντικού βιβλίου για εφήβους, αλλά καί ανθρώπους όλων των ηλικιών.
Βαθμολογία: 4,7/5 ή 9,4/10.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου