Κυριακή, 17 Μαρτίου 2019

"ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΔΙΝΗ", γράφει η Κατερίνα Κοφινά

"ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΔΙΝΗ"


"Με την νέα μου στήλη στους ΒΙΒΛΙΩΝ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ την Κινηματογραφική Δίνη θα προσπαθήσω να σας γράφω για ταινίες παλιές και νέες για σειρές και για αφιερώματα.





ΑΛΦΡΕΝΤ ΧΙΤΣΚΟΚ
Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΜΕΤΡ ΤΗΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΑΦΗΓΗΣΗΣ

Πολλές φορές έχει τύχει να με ρωτήσουν ποιος είναι ο αγαπημένος μου σκηνοθέτης. Απαντώ σε όλους το ίδιο. Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ. Όχι βέβαια πως δεν αγαπώ και άλλους , αλλά κανείς δεν τον επισκιάζει. Θεωρώ πως η σκηνοθετική του δουλειά ήταν πάντα αξεπέραστη και σίγουρα δεν είμαι η μόνη που το πιστεύει αυτό. Ο κινηματογράφος που έκανε ο Χίτσκοκ είναι αυτό που λέμε κλασικός. Καθώς εισχωρούμε μέσα του , προσπαθούμε να βρούμε τους μηχανισμούς και την λογική του. Σκέφτομαι πολλές φορές πως σκηνοθέτες σαν και αυτόν έρχονται μόνο μια φορά στη ζωή. Γιατί όπως και να το δούμε ό Άλφρεντ Χίτσκοκ ήταν ο μεγαλύτερος σκηνοθέτης που έβγαλε ποτέ η έβδομη τέχνη.
Ο Άλφρεντ γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 13 Αυγούστου του 1899. Στα πρώτα του βήματα μπήκε σε σχολή μηχανικών και μαζί άρχισε να σπουδάζει σχέδιο στη σχολή καλών τεχνών του Λονδίνου. Το 1920 πιάνει δουλειά σαν σκιτσογράφος στο στούντιο <<  FAMOUS PLAYERS LASKY  >>  που ήταν γνωστής Αμερικάνικης εταιρίας παραγωγής. Στην αρχή εικονογραφούσε με σκίτσα τους υπότιτλους σε βουβές ταινίες. Στην πορεία όμως έγινε μοντέρ , σεναριογράφος , και ύστερα βοηθός σκηνοθέτη και καλλιτεχνικός διευθυντής. Στα 23 του παίρνει τη θέση του πίσω από την κάμερα για να τελειώσει , τα γυρίσματα της ταινίας <<  ALWAYS TELL YOUR WIFE  >>  γιατί ο σκηνοθέτης  που την είχε αναλάβει αρρώστησε. Κάποια στιγμή ο παραγωγός Μάικλ Μπάλκον του ζητά να σκηνοθετήσει και ο Άλφρεντ που ποτέ δε το είχε σκεφτεί , ξεκινά. Από εκεί και πέρα ο μεγάλος μετρ θα αρχίσει να χτίζει την καριέρα του στον κινηματογράφο. Μια πορεία που έμελε που έμελε να σημαδέψει για πάντα τον κινηματογραφικό ουρανό.  Στην  βουβή Αγγλική περίοδο του σκηνοθέτη υπάρχουν 9 ταινίες. Από το 1929-1939 έχουμε την ομιλούσα Αγγλική περίοδο. Ταινίες που αξίζουν ποιοτικά σε αυτή την περίοδο είναι οι: <<Τα τριάντα σκαλοπάτια>> του 1935 , << Νέος και αθώος >> του 1937 , <<Η κυρία εξαφανίζεται>> του 1938, <<Η ταβέρνα της Τζαμάικα>> του 1939. Στο <<Η κυρία εξαφανίζεται>> ο Χίτσκοκ φτιάχνει μια κατασκοπευτική ταινία με εκπλήξεις. Εκεί που άλλα περιμένουμε , άλλα εμφανίζονται , ενώ η γλυκιά γκουβερνάντα που εξαφανίζεται και εμφανίζεται σε διάφορα μέρη ,  κεντρίζει το ενδιαφέρον των θεατών. Ο Χίτσκοκ ήξερε πώς να κρατά το σασπένς σε υψηλά επίπεδα και να δίνει ένα τέλος που κανείς δεν το  φαντάζεται. Μετά την ταβέρνα  της Τζαμάικα  ο Χίτσκοκ αποφασίζει να πάει στην Αμερική. Εκεί θα γυρίσει την <<Ρεβέκα>>  το 1940 που βασιζόταν σε ένα μυθιστόρημα της Δάφνης Ντυ Μωριέ. Ο παραγωγός της ταινίας Ντέιβιντ Ο’ Σέλζινκ (Όσα παίρνει ο άνεμος) πίεσε τον Χίτσκοκ να μείνει πιστός στο βιβλίο. Όμως εκείνος κατάφερε να την φτιάξει με ατμόσφαιρα μυστηρίου και φαντασίας. Μπορείτε να θυμηθείτε την αρχή της ταινίας. Μια ομίχλη έχει σκεπάσει τα πάντα. Η τη φωτιά που στο τέλος εξαφανίζει το Μάντερλει. Αν και η ταινία δεν συγκαταλέγεται στις καλλίτερες του σκηνοθέτη , πάντα σύμφωνα με την γνώμη των κριτικών  πήρε τελικά το Όσκαρ ταινίας και φωτογραφίας για τον Τζώρτζ Μπάρνς. Στην δεκαετία του 40 ο Χίτσκοκ επηρεασμένος από την άνοδο του Χίτλερ γυρίζει ταινίες από το κλίμα του Ναζισμού. Μερικές ενδεικτικές είναι οι : <<Πολεμικός ανταποκριτής>> του 1940 , <<Σαμποτέρ>> του 1942, <<Σωσίβια λέμβος>> του 1944 και <<Νοτόριους>> του 1946. Στην <<Σωσίβια λέμβο>> ο σκηνοθέτης φτιάχνει το στόρι πάνω σε μια λέμβο στην μέση του Ειρηνικού Ωκεανού στην οποία βρίσκονται μέσα της επιζώντες ενός ναυαγίου. Ανάμεσα σε αυτούς υπάρχει και ένας Γερμανός αξιωματικός που είναι ο μόνος που μπορεί να κυβερνήσει την λέμβο. Όλη η ταινία γυρίστηκε σε στούντιο ενώ οι θεατές νομίζουν πως η ταινία είναι γυρισμένη όλη στη θάλασσα. Το ενδιαφέρον της ταινίας εστιάζεται στις συζητήσεις των ναυαγών για το ποια απόφαση θα πρέπει να παρθεί για την ζωή του Γερμανού αξιωματικού. Στο τέλος βέβαια τον σκοτώνουν.

Το <<Νοτόριους>> όμως είναι ένα από τα καλλίτερα φιλμ του Χίτσκοκ και κατά πολλούς ο αριστούργημα του. Θα συμφωνήσω με αυτό μιας και είναι και το δικό μου αγαπημένο φιλμ. Στο <<Νοτόριους >> η Αλίσια (Ι. Μπέργκμαν ) είναι η κόρη ενός πρώην ναζί που φυλακίζεται. Ο Ντέβλιν (Κάρυ Γκράντ)  που είναι της μυστικής αστυνομίας  την πείθει να κατασκοπεύσει  τους φίλους του πατέρα της  και ειδικά τον Άλεξ Σεμπάστιαν (Κλώντ Ρέινς)  που στο σπίτι του έχει συγκροτηθεί μια ομάδα από ναζιστές. Η Αλίσια δέχεται γιατί είναι ερωτευμένη με τον Ντέβλιν. Στην πορεία όμως ο Άλεξ κάνει πρόταση γάμου στην Αλίσια και εκείνη δέχεται για να εισχωρήσει πιο πολύ στην οργάνωση και να μάθει περισσότερες πληροφορίες. Γρήγορα καταλαβαίνει πως στην κάβα του σπιτιού υπάρχει ένα μυστικό καλά κρυμμένο. Στην προσπάθεια να το ανακαλύψει γίνεται αντιληπτή από τον Άλεξ , ο οποίος μετά από αυτό αρχίζει να την δηλητηριάζει σιγά-σιγά μαζί με την αυταρχική μητέρα του. Στο τέλος βέβαια ο Ντέβλιν , καταφέρνει να μπει στο σπίτι που την κρατούν φυλακισμένη και να την σώσει. Αυτό που μου αρέσει στο Νοτόριους είναι όλο αυτό το φαινομενικό παιχνίδι κατασκόπων και η ερωτική ιστορία των δυο πρωταγωνιστών. Όμως μην μας ξεγελά αυτό που φαίνεται στο φιλμ. Το Νοτόριους δεν είναι μια ερωτική –κατασκοπευτική ταινία. Αντίθετα είναι μια ταινία που μιλά για το οιδιπόδειο. Η Αλίσια είναι προσκολλημένη στην φιγούρα του πατέρα. Στην δίκη του για παράδειγμα δεν κατέθεσε , γιατί δεν την άφησε εκείνος. Στην συνέχεια όταν ο Πρέσκοτ (ο αρχηγός της αντικατασκοπίας) την προστάζει να κάνει κάποιες κινήσεις που στην τελική , φτάνουν και ως τον παρά λίγο θάνατο της , αυτή τον υπακούει καρτερικά. Η φιγούρα του Πρέσκοτ είναι για εκείνην  το υποκατάστατο του πατέρα , αφού εκείνος μετά την καταδίκη του αυτοκτονεί. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Άλεξ που είναι ένας γιος προσκολλημένος στην μητρική φιγούρα. Μετά τον γάμο της η Αλίσια βρίσκει το πατρικό είδωλο στο πρόσωπο του άντρα της Άλεξ και αφήνετε στα χέρια του , χωρίς να μπορεί να φύγει , ενώ ξέρει πως την δηλητηριάζει μαζί με την μητέρα του. Το οιδιπόδειο σύμπλεγμα είναι αυτό που κινεί τα νήματα σε αυτή την πανέμορφη ταινία , που περιέχει το κλασικό πλάνο με το κλειδί που κρατά στο χέρι της η Αλίσια , και το προκλητικό φιλί των δυο πρωταγωνιστών στην βεράντα του ξενοδοχείου. Στην δεκαετία 40-50 εκτός από το Νοτόριους έχουμε πολύ ενδιαφέρουσες ταινίες του μετρ.

1)  Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΟΥ ΕΞΠΡΕΣ 1951
2)  ΚΑΛΕΣΑΤΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΑΜΕΣΟΥ ΔΡΑΣΕΩΣ 1954
3)  ΣΙΩΠΗΛΟΣ ΜΑΡΤΥΣ 1954
4)  ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟ ΧΑΡΥ ; 1956
5)  13 ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΖΗΤΟΥΝ ΕΝΟΧΟ 1957
6) ΔΕΣΜΩΤΗΣ ΤΟΥ ΙΛΙΓΓΟΥ
7)  ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΓΙΓΑΝΤΩΝ 1959

Στον <<Άγνωστο του εξπρές>> ο Γκάυ διάσημος τενίστας ταξιδεύει με το τρένο. Εκεί θα συναντήσει τον Μπρούνο , που του εξομολογείται πως είναι θαυμαστής του. Μετά στην διάρκεια του ταξιδιού του προτείνει να κάνουν το τέλειο έγκλημα. Δηλαδή ο Μπρούνο να σκοτώσει την γυναίκα του Γκάυ(η οποία δεν του δίνει διαζύγιο , για να παντρευτεί  την πλούσια φίλη του) και ο Γκάυ τον πατέρα του Μπρούνο. Βέβαια ο Γκάυ δεν δίνει την συγκατάθεση του για μια τέτοια πράξη , αλλά ο Μπρούνο τελικά σκοτώνει την γυναίκα του Γκάυ. Στην συνέχεια τον εκβιάζει για να σκοτώσει και ο Γκάυ τον πατέρα του Μπρούνο. Στο τέλος ο Γκάυ καταφέρνει να ξεφύγει , ενώ ο Μπρούνο σκοτώνεται στις κούνιες του Λούνα Πάρκ. Τι δείχνει τελικά αυτή η ταινία; Πως μια ασυνείδητη επιθυμία ενός ανθρώπου εκτελείται. Ο Γκάυ εύχεται να πεθάνει  η γυναίκα του για να μπορέσει να ζήσει τον έρωτα του , με την καινούργια του φίλη. Ο Μπρούνο υλοποιεί αυτή του την επιθυμία. Άρα εδώ έχουμε την μεταβίβαση μιας ενοχής. Ο Γκάυ δεν κάνει βέβαια το έγκλημα , αλλά η συμπεριφορά του είναι αυτή ενός ανθρώπου ένοχου. Στην ουσία είναι. Ο Μπρούνο είναι το καλό και το κακό μιας συνείδησης. Με λίγα λόγια , ο Μπρούνο είναι το άλλο μισό του Γκάυ. Αυτοί οι δυο  άντρες θα μπορούσαν να ήταν ένας. Ο <<Άγνωστος του εξπρές>> είναι μια αριστουργηματική ταινία και οι ερμηνείες των δυο πρωταγωνιστών αξεπέραστες.
Το 1954 ο Χίτσκοκ κάνει την ταινία <<Καλέσατε ασφάλεια Αμέσου δράσεως>> με την Γκρέις Κέλλυ. Εδώ όπως και στον <<Άγνωστο του εξπρές>> έχουμε την μεταβίβαση μιας ενοχής σε κάποιον  άλλο.  Ο Τόμ Γουέντις είναι παντρεμένος με την πλούσια Μαργκότ. Ξέρει πως εκείνη διατηρεί σχέση με ένα συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων. Καταλαβαίνει πως όταν θα του ζητήσει διαζύγιο , αυτός θα βρεθεί στο δρόμο.  Χρειάζεται λοιπόν την ίδια και τα λεφτά της , για να επιβιώσει. Έτσι σκηνοθετεί τη δολοφονία της και βάζει ένα πρώην συμμαθητή του , για να την σκοτώσει. Την ημέρα όμως του φόνου της , η Μαργκότ , καταφέρνει να σκοτώσει το δολοφόνο της. Ο Γουέντις όμως σχεδιάζει έτσι τα πράγματα και δείχνει πως το θύμα ήταν ο εκβιαστής , της γυναίκας του. Μετά από αυτό η Μαργκότ καταδικάζεται. Το κουβάρι θα ξεμπλέξει ο αστυνομικός επιθεωρητής , βρίσκοντας την λύση του μυστηρίου σε ένα κλειδί. Σε αυτή την ταινία ο Χίτσκοκ ξεκινά την συνεργασία του με την πανέμορφη Γκρέις Κέλλυ την μοναδική ηθοποιό που ταίριαζε απόλυτα στο αισθητικό του βλέμμα.
Στην επόμενη ταινία τον <<Σιωπηλό μάρτυρα>> ο ήρωας του ο Τζέφ( Τζέιμς Στιούαρτ) είναι φωτορεπόρτερ , αλλά βρίσκεται με σπασμένο πόδι ακινητοποιημένος στο δωμάτιο του. Ο Τζέφ περνά την ώρα του , παρακολουθώντας με ένα φακό από την φωτογραφική του κάμερα την απέναντι πολυκατοικία. Βέβαια αυτή του η τακτική γίνεται πάθος στη συνέχεια. Κάποια στιγμή βλέπει ένα φόνο. Κάποιος σκοτώνει την γυναίκα του και την εξαφανίζει. Μετά από αυτό πείθει την αγαπημένη του Λίζα (Γκρέις Κέλλυ )  και την νοσοκόμα του , πως ο δολοφόνος εξαφάνισε το θύμα. Επειδή ο ίδιος είναι ανήμπορος να ερευνήσει , το αναλαμβάνουν εκείνες. Ο δολοφόνος όμως καταλαβαίνει πως ο Τζέφ ξέρει και έτσι θα προσπαθήσει να τον σκοτώσει. Ο Τζέφ θα τον αποκρούσει και η αστυνομία θα έρθει στην κατάλληλη στιγμή για να πιάσει τον δράστη. Μέσα από το στόρι βλέπουμε πως ο ήρωας της ταινίας είναι ένας ηδονοβλεψίας στην ουσία. Όπως και εμείς οι θεατές μπροστά από  το κινηματογραφικό πανί , καθώς παρακολουθούμε τα δρώμενα. Και ο Τζέφ το ίδιο κάνει. Εκείνος βλέπει ένα κόσμο απέναντι του εντελώς παθητικά. Όλα τα άλλα τα δεν τον ενδιαφέρουν, όπως για παράδειγμα δεν δέχεται να παντρευτεί την αγαπημένη του και έτσι μένει μακριά και από την ερωτική τους συνεύρεση. Έχουν απλά μια πλατωνική σχέση. Πληρώνει βέβαια το πάθος του , όταν στο τέλος της ταινίας ο Χίτσκοκ τον βάζει να σπάει και το άλλο του πόδι. Και το κάνει αυτό για να μπορέσει εκείνος να πάψει να είναι ηδονοβλεψίας και να παντρευτεί την αγαπημένη του.

Ο <<Σιωπηλός μάρτυς >> λοιπόν είναι μια ταινία που μιλά για την ηδονοβλεψία. Και ο μεγαλύτερος ηδονοβλεψίας στην προκειμένη περίπτωση δεν ήταν άλλος από τον Χίτσκοκ.
Στον <<Δεσμώτη του Ιλίγγου>> έχουμε μια υπόθεση νεκροφιλίας , και μαζί το γεγονός πως αυτό που βλέπουμε δεν είναι αλήθεια. Η πολυπόθητη αλήθεια , είναι καλά κρυμμένη και κανένας θεατής δεν μπορεί να την προβλέψει. Ο ήρωας ο Σκότ είναι πρώην αστυνομικός που έχει παραιτηθεί από το σώμα , γιατί φοβάται τα ύψη. Ένας παλιός του συμμαθητής γνωρίζοντας το πρόβλημα του  τον προσλαμβάνει να παρακολουθεί την γυναίκα του την Μαντλέν. Πιστεύει πως μια προγονή της γυναίκας του την έχει καταλάβει ψυχικά και εκείνη έχει τάσεις αυτοκτονίας. Ο Σκότ ερωτεύεται παράφορα αυτή την γυναίκα που τελικά δεν καταφέρνει να σώσει. Η Μαντλέν πέφτει από το καμπαναριό μιας εκκλησίας και σκοτώνεται. Ο Σκότ αρρωσταίνει  ψυχικά ,  και όταν γίνεται καλά μια μέρα βλέπει στο δρόμο μια γυναίκα που του θυμίζει την Μαντλέν. Γνωρίζονται και μέρα με την ημέρα προσπαθεί να την αλλάξει για να θυμίζει την Μαντλέν. Όταν το καταφέρνει καταλαβαίνει πως είναι η ίδια η Μαντλέν. Δεν είχε πεθάνει εκείνη , αλλά η πραγματική γυναίκα του φίλου του, που την σκότωσε εκείνος για να πάρει την περιουσία της. Η Μαντλέν (το πραγματικό της όνομα ήταν Τζούντι)  έπαιξε απλά τον ρόλο της γυναίκας του φίλου του. Ο χαρακτήρας του Σκότ (Τζέιμς Στιούαρτ) είναι ένας βασανισμένος νευρωτικός άντρας που ερωτεύεται με πάθος την γυναίκα πειρασμό για να καταλήξει να γίνει νεκρόφιλος. Όπως είχε πει και ο Χίτσκοκ σε συνέντευξη του
-Αυτός ο άντρας θέλει να κάνει έρωτα με μια νεκρή.- Η ταινία κατατάσσεται στις πιο απαισιόδοξες του μετρ και  μας μιλά για τις ενοχές , τον προδομένο έρωτα και την εκμετάλλευση της εμπιστοσύνης του άλλου.

Στο <<Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων>> έχουμε το ίδιο περίπου θέμα με εκείνο του <<Δεσμώτη του ιλίγγου>>. Δηλαδή το τι φαίνεται και τι είναι στην πραγματικότητα. Ο ήρωας εδώ είναι διαφημιστής και ονομάζεται Ρότζερ Θόρνχιλ (Κάρυ  Γκράντ). Κατά λάθος τον περνάνε για τον Κάπλαν έναν κυβερνητικό πράκτορα που τον κυνηγά ο αρχηγός των κατασκόπων ο Βάνταμ(Τζέιμς Μαίησον). Αυτό που δεν ξέρει ο ήρωας ,είναι πως στην πραγματικότητα ο Κάπλαν είναι ένα ανύπαρκτο, πρόσωπο που το έφτιαξε η κυβέρνηση για να , παραπλανήσει τον Βάνταμ. Στην αρχή ο ήρωας δέχεται παθητικά τα όσα του συμβαίνουν. Άθελα του έχει μπει  σε ένα παιχνίδι και τον βαραίνει ακόμα και ένας φόνος. Μετά όμως αρχίζει να ενεργεί και στο τέλος της ταινίας όλα μπαίνουν πια στο δρόμο τους. Το παζλ έχει ολοκληρωθεί. Ο Χίτσκοκ πετυχαίνει να ανακαλύψει στους θεατές ότι όλη η ταινία στηρίζεται σε μια απάτη και σιγά-σιγά γεμίζει τα κενά. Αυτό το πετυχαίνει αποκαλύπτοντας στους θεατές αυτά που λέει ο αρχηγός της αντικατασκοπίας. Πως δηλαδή ο Κάπλαν είναι ένα ανύπαρκτο πρόσωπο , αλλά τους βολεύει που ο Θόρνχιλ θεωρείται από την αστυνομία δολοφόνος και ο Βάνταμ τον καταδιώκει. Η ταινία περιέχει και μια πολύ κλασική σεκάνς. Αυτής που ένα μικρό αεροπλάνο εμφανίζεται από το πουθενά και καταδιώκει τον ήρωα για σε μια πεδιάδα , για να πέσει εντελώς ξαφνικά και να τσακιστεί πάνω σε ένα καμιόνι.
Το 1960 ο Χίτσκοκ γυρίζει το <<Ψυχώ>> την ταινία που του έδωσε την φήμη μετρ του τρόμου. Η Μάριον (Τζάνετ Λη)  έχει σχέση με τον Σάμ (Τζών Γκάβιν). Το ζευγάρι είναι παράνομο και θέλει να παντρευτεί , αλλά το πρόβλημα είναι οικονομικό. Έτσι η Μάριον κλέβει από τη δουλειά της 40.000 δολάρια και φεύγει από την πόλη. Στο τέλος θα φτάσει σε ένα μοτέλ της εθνικής οδού για να περάσει την νύχτα της ενώ έχει αποφασίσει να γυρίσει τα λεφτά πίσω την επόμενη ημέρα. Δεν θα προλάβει όμως. Ο ιδιοκτήτης του μοτέλ ένας παράξενος νεαρός  έχει μια αυταρχική μητέρα η οποία σκοτώνει την Μάριον όταν κάνει μπάνιο με ένα μαχαίρι. Στην συνέχεια του φιλμ οι θεατές θα μάθουν πως ο δολοφόνος είναι ο νεαρός (Νόρμαν) ο  οποίος και έχει πρόβλημα διπλής προσωπικότητας. Το<< Ψυχώ>> αποτέλεσε καινοτομία για τον κινηματογράφο. Ο σκηνοθέτης σκοτώνει την πρωταγωνίστρια του στην πρώτη μισή ώρα της ταινίας και εισάγει καινούργιους ήρωες. Όλοι αναρωτήθηκαν και τώρα τι γίνεται; Και όμως το <<Ψυχώ>> έγινε η μεγαλύτερη εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία του Χίτσκοκ που γυρίστηκε σε ασπρόμαυρο φιλμ  με οχτακόσιες χιλιάδες δολάρια μόνο. Η ταινία ακόμα και σήμερα προκαλεί το φόβο σε όποιον την βλέπει για πρώτη φορά.
Στα <<Πουλιά>> ο Χίτσκοκ εγκαινιάζει πρώτος αυτός τις ταινίες καταστροφής που θα έρθουν στην δεκαετία του 70. Σε αυτό το φιλμ μια όμορφη γυναίκα η Μέλανη Ντάνιελς (Τίππι Χέντρεν) γνωρίζει σε ένα κατάστημα με ζώα και πουλιά ένα γοητευτικό άντρα τον Μίτς(Ρόντ Τέιλορ) που είναι δικηγόρος και ζει  στην Μποντέγκα Μπαίυ. Παίρνει το αυτοκίνητο της για να τον βρει και όταν φτάνει εκεί δέχεται την επίθεση από ένα γλάρο, που την τραυματίζει στο κεφάλι. Στις ώρες που θα ακολουθήσουν της πρώτης επίθεσης , χιλιάδες φιλικά ως τότε πουλιά θα μαζευτούν και θα επιτεθούν στους κατοίκους της περιοχής. Δημιουργείται πανικός και στο τέλος η Μέλανη μαζί με τον Μίτς και την οικογένεια του(την αδερφή και την μητέρα του) θα αμπαρωθούν στο σπίτι του. Αποκρούουν την τελευταία επίθεση των πουλιών και στο τέλος της ταινίας  εγκαταλείπουν το σπίτι , ενώ  τα  πουλιά τους παρακολουθούν ήρεμα. <<Τα πουλιά>> είναι μια ταινία που δέχτηκε πολλές εξηγήσεις και ερμηνείες σχετικά με τον ρόλο των πουλιών. Η μια είναι η καχυποψία της μητέρας του ήρωα απέναντι σε κάθε γυναίκα που πλησίαζε τον γιό της. Αυτή ήταν και η αιτία που πυροδότησε την επίθεση των πουλιών. Η άλλη είναι η θρησκευτική η οποία βλέπει τα πουλιά σαν μια παραβολή πάνω στο χάος , την καταστροφή και την σωτηρία. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης δεν την αιτιολογεί. Γιατί να δώσει δηλαδή εξήγηση για μια ταινία που από μόνη της ανήκει στον χώρο του φανταστικού; Σε τελική ανάλυση τα <<Πουλιά>> περιέχουν καταπληκτικές σκηνές δράσης και υπέροχη φωτογραφία από τον Ρόμπερτ Μπέρκς.

Θα τελειώσω αυτό το μικρό ταξίδι με την <<Μάρνι>> που ο Χίτσκοκ την γύρισε το 1964. Εδώ σαν θέμα έχουμε την κλεπτομανία και την ψυχρότητα. Η ηρωίδα η Μάρνι (Τίππι Χέντρεν) όταν ήταν μικρή είχε σκοτώσει έναν πελάτη της μητέρας της που ήταν πόρνη. Από αυτό το παιδικό τραύμα η Μάρνι όποτε βλέπει κόκκινο χρώμα λιποθυμά. Είναι όμως κλεπτομανής και νευρωτική. Αυτή της η νεύρωση την καθιστά σεξουαλικά ανίκανη. Ο Μάρκ (Σον Κόννερι ) που γοητεύεται από εκείνη την προσλαμβάνει στην εταιρία του , για να την παντρευτεί στην συνέχεια και να ανακαλύψει πως είναι ψυχρή. Αναγκάζεται να την βιάσει και όταν εκείνη την επόμενη μέρα κάνει απόπειρα αυτοκτονίας , εκείνος αρχίζει να σκαλίζει το παρελθόν της. Τελικά ο Μάρκ βρίσκει τις ενοχές που βαραίνουν την γυναίκα του και εκείνη θα μπορέσει να γίνει καλά. Το <<Μάρνι>> είναι μια από τις καλλίτερες τελευταίες ταινίες του Χίτσκοκ. Από εκεί και μετά αυτές που θα ακολουθήσουν δεν θα καταφέρουν να επαναλάβουν το μοναδικό σκηνοθετικό βλέμμα του Χίτσκοκ. Ο σκηνοθέτης πέθανε στις 30 Απριλίου του 1980. Με τον θάνατο του ο κινηματογράφος στερήθηκε έναν από τους πιο μεγάλους σκηνοθέτες του. Πολλοί προσπάθησαν να τον μιμηθούν , αλλά κανείς δεν κατάφερε να δημιουργήσει την αξεπέραστη τέχνη του μετρ. Ο Χίτσκοκ ήξερε να φτιάχνει ταινίες και τις έκανε με τέτοιο τρόπο ώστε κάθε φορά , που τις έβλεπες να ανακαλύπτεις και κάτι καινούργιο , σε αυτές. Κάντε απλά ένα πείραμα. Δείτε μέσα σε ένα μήνα , μια ταινία του 2-3 φορές. Κάθε φορά θα βρίσκετε και κάτι καινούργιο. Κάθε φορά θα πιάνεται τον εαυτό σας αδιάβαστο. Ο Χίτσκοκ ήταν από μόνος του ένα διαχρονικό μυστήριο.

  

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ  ΑΛΦΡΕΝΤ ΧΙΤΣΚΟΚ

                      (ΒΟΥΒΗ ΑΓΓΛΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ)

  NUMBER THIRTEEN    1922   (Ατελείωτο)
  ALWAYS TELL YOUR WIFE   1922    (τελειώνει ο Χίτσκοκ τα γυρίσματα)         
  THE PLEASURE GARDEN   1925
   THE MOUNTAIN EAGLE\ FEAR O’ GOD\ THE LODGER 1926
   DOWNHILL\ WHEN BOYS LEAVE HOME \ EASY VIRTUE \ THE RING 1927
THE FARMERS WIFE \CHAMPAGNE 1928
THE MANXMAN 1929


                       (ΟΜΙΛΟΥΣΑ ΑΓΓΛΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ)
  
BLACKMAIL 1929
  ELSTREE CALLING      (Ο Χίτσκοκ σκηνοθετεί ένα μέρος του Αγγλικού                                
Μιούζικαλ)   \  JUNO AND THE PAYCOCK \ MURDER  1930
THE SKIN GAME \ RICH AND STRANGE\ EAST OF SHANGAI \ NUMBER SEVENTEEN 1931
WALTZES FROM VIENNA\ STRAUSS GREAT WALTZ 1933
THE MAN WHO KNEW TOO MUCH 1934
THE THIRTY-NINE STEPS   1935
THE SECRET AGENT \ SABOTAGE \ A WOMAN ALONE 1936
YOUNG AND INNOCENT \ A GIRL WAS YOUNG 1937
THE LADY VANISHES 1938
THE JAMAICA INN    1939



                           (ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ)


REBECCA       (Όσκαρ καλλίτερης ταινίας και φωτογραφίας)   \ FOREIGN CORRESPONDENT   1940
MR. AND MRS. SMITH \ SUSPICION    1941
SABOTEUR    1942
SHADOW OF THE DOUBT \ LIFE BOAT    1943
BON VOYAGE    (Μικρού μήκους προπαγανδιστική ταινία)
ADVENTURE MALGACHE (Μικρού μήκους προπαγανδιστική ταινία)   1944
SPELLBOUND   1945
NOTORIOUS    1946
THE PARADINE CASE   1947
THE ROPE   1948
UNDER CAPRICORN   1949
STAGE FRIGHT   1950
STRANGERS ON A TRAIN   1951
I CONFESS   1952
DIAL   M   FOR MURDER \ REAR WINDOW    1954
TO CATCH A THIEF   1955
THE TROUBLE WITH HARRY \ THE MAN WHO KNEW TOO MUCH   1956
THE WRONG MAN    1957
VERTIGO   1958
NORTH BY NORTHWEST   1959
PSYCHO   1960
THE BIRDS   1963
MARNIE     1964
TORN CURTAIN   1966
TOPAZ   1969
FRENZY   1971
FAMILY PLOT   1975
 



Λίγα λόγια για την συγγραφέα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφείτε Στην Σελίδα Μας

Αναγνώστες

Συνολικές προβολές σελίδας

Σχόλια Αναγνωστών

Επικοινωνήστε Μαζί Μας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *