Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2019

ΚΑΤΙΝΑ ΠΑΞΙΝΟΥ Η ΠΡΩΤΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΣΕ 'ΟΣΚΑΡ.

Η ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗ ΚΑΤΙΝΑ ΠΑΞΙΝΟΥ 


Το 1944 η Κατίνα Παξινού παρέλαβε το Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου για την αμερικανική ταινία «Για ποιον χτυπάει η καμπάνα», που ήταν μεταφορά του λογοτεχνικού έργου του Χέμινγουέι. Η Ελληνίδα ηθοποιός είχε υποδυθεί την Ισπανίδα Πιλάρ και η υπόθεση εξελισσόταν στον ισπανικό εμφύλιο...  
Ήταν η πρώτη φορά που απονεμήθηκε το συγκεκριμένο Όσκαρ σε μη Αμερικάνο ηθοποιό και το πρώτο βραβείο της Ακαδημίας που έλαβε Έλληνας καλλιτέχνης.  Η μεγάλη ηθοποιός αφιέρωσε το βραβείο στους συνεργάτες της και την πατρίδα της, που βρισκόταν υπό καθεστώς κατοχής...  




Η Κατίνα Παξινού γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου του 1900 στον Πειραιά και το πραγματικό της όνομα ήταν Κατέρινα Κωνσταντοπούλου. Η οικογένειά της ήταν αρκετά εύπορη και θεωρούνταν από τις καλύτερες μεγαλοαστικές οικογένειες της περιοχής. Η οικογένεια θα αποκτούσε συνολικά επτά παιδιά. Πέντε κορίτσια και δύο αγόρια. Ο πατέρας της Βασίλης Αντωνόπουλος, ήταν αλευροβιομήχανος και η οικονομική του κατάσταση, έδωσε την ευκαιρία στην Κατίνα, να φοιτήσει σε εξαιρετικά σχολεία.   


Όταν της πρότειναν το ρόλο της Πιλάρ στην ταινία «Για ποιον χτυπάει η καμπάνα», της έστειλαν να διαβάσει το σενάριο. "Είμαι ίδια" είπε. "Αλλά δοκιμαστικό δεν κάνω". 

Από τη σχολή Χιλλ θα βρεθεί στις καλόγριες της Τήνου κι από 'κει εσώκλειστη στην Ελβετία. Σπούδασε μουσική στο Ωδείο της Γενεύης καθώς και σε σχολές του Βερολίνου και της Βιέννης. Από νεαρή ηλικία, θα δείξει ένα εκπληκτικό έμφυτο ταλέντο στη μουσική και την υποκριτική. Στα 17 της παντρεύτηκε τον βιομήχανο Γιάννη Παξινό και απέκτησε μαζί του δύο κόρες. 6 χρόνια μετά θα ζητήσει διαζύγιο και στα 34 της θα φύγει από τη ζωή η πρωτότοκη κόρη της, Εθέλ. "Είμαι ένας άνθρωπος όπως όλοι. Έζησα. Έκανα παιδιά. Έθαψα παιδιά. Και πόνεσα θάβοντας αυτά τα παιδιά."   
   
1920 Εμφανίζεται για πρώτη φορά στη Σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά ως ηθοποιός του λυρικού θεάτρου, στην όπερα «Αδελφή Βεατρίκη», που έγραψε αποκλειστικά για την ίδια ο Δημήτρης Μητρόπουλος. 
*1928 Ερωτεύεται κεραυνοβόλα τον Αλέξη Μινωτή, τον οποίο συνάντησε στο καμαρίνι της Μαρίκας Κοτοπούλη και κάνει την πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο πρόζας ως μέλος του θιάσου της Μαρίκας Κοτοπούλη, παίζοντας στο έργο του Ανρί Μπατάιγ «Γυμνή Γυναίκα». 
1931 Μαζί με τον Αλέξη Μινωτή θα εισχωρήσουν στο Συνεταιρικό Θίασο του Αιμίλιου Βεάκη, που παρουσιάζει σημαντικά έργα του διεθνούς ρεπερτορίου, όπως: «Πόθοι κάτω από τις λεύκες» του Ευγένιου Ο' Νιλ, «Ο θείος Βάνιας» του Τσέχωφ και άλλα. 


O Ρόκκο και τ’ αδέλφια του:
 Claudia Cardinale, Alain Delon, Κατίνα Παξινού, 
Luchino Visconti και Annie Girardo.
*1932 έως το 1940 Η Κατίνα Παξινού εμφανιζόταν στο Εθνικό Θέατρο και για 8 χρόνια ερμήνευσε ρόλους που την καταξίωσαν ως κορυφαία ηθοποιό της ελληνικής σκηνής. Με τη Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου θα εμφανιστεί θα ταξιδέψει στη Μ. Βρετανία και τη Γερμανία, ερμηνεύοντας το ρόλο της Ηλέκτρας στο ομώνυμο έργο του Σοφοκλή, την Γερτρούδη στον «Άμλετ» του Σαίξπηρ, την Κυρία Άλβινγκ στους «Βρικόλακες» του Ίψεν. Την περίοδο του πολέμου θα φύγει στις ΗΠΑ, όπου εμφανίζεται στο θέατρο Μπρόντγουεϊ και ερμηνεύει σπουδαίους ρόλους στον κινηματογράφο, με τους οποίους κερδίζει τη διεθνή αναγνώριση. Παξινού και Μινωτής επισφραγίζουν τη σχέση τους με έναν γάμο το 1940
Η κοινή τους ζωή θα κρατούσε 40 ολόκληρα χρόνια. 
1950 Επιστρέφει στην Ελλάδα και εμφανίζεται πάλι μαζί με τον Αλέξη Μινωτή στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, με το οποίο περιοδεύει σε μεγαλουπόλεις της Ευρώπης και της Αμερικής. Ξαναπαίζει στη Νέα Υόρκη στο «Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα» του Λόρκα, έργο που επαναλαμβάνει στην Αθήνα στο Θέατρο Κοτοπούλη. 
*1957 Εμφανίζεται πλέον μόνιμα στη Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, ερμηνεύοντας έργα του αρχαίου Θεάτρου και του σύγχρονου διεθνούς ρεπερτορίου. «Εκάβη», «Μήδεια», «Φοίνισσες» και «Βάκχες» του Ευριπίδη, «Μάκβεθ» του Σαίξπηρ και άλλα.   *1968 Με τον Αλέξη Μινωτή η Κατίνα Παξινού θα κάνει τον δικό της θίασο και θα εμφανίζεται στο Θέατρο «Αυλαία» της Θεσσαλονίκης, και στο Θέατρο «Διάνα» της οδού Ιπποκράτους. 

Εξηγώντας στους παραγωγούς της Paramount στο «Για ποιον χτυπά η καμπάνα», γιατί ήταν η κατάλληλη για το ρόλο, είπε: "Κατάγομαι από γενιές ανταρτών. Η γιαγιά μου έμαθε το αλφάβητο από έναν οπλαρχηγό των ανταρτών σε μια σπηλιά. Την ξέρω την Πιλάρ. Την ξέρω καλά.




Το 1944 θα πάρει το Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για την συγκλονιστική Πιλάρ στο 

«Για Ποιον Χτυπά η Καμπάνα». Μόλις το παρέλαβε είπε: 
"Το δέχομαι για λογαριασμό όλων των συναδέλφων μου, του Εθνικού θεάτρου, ζωντανών ή νεκρών (εκείνη την εποχή κανείς δε γνώριζε ποιοι είχαν παραμείνει ζωντανοί από τον πόλεμο). 
Όταν της πρότειναν το ρόλο, της έστειλαν να διαβάσει το σενάριο. "Είμαι ίδια" είπε. "Αλλά δοκιμαστικό δεν κάνω". Οι άνθρωποι της παραγωγής συμφώνησαν. Της πήγαν τα ρούχα, αλλά δεν δέχτηκε να τα φορέσει. Θεωρούσε ότι δεν ταίριαζαν στο ρόλο. Το αποδέχτηκαν και αυτό. Ωστόσο η Κατίνα Παξινού είχε και άλλες αντιρρήσεις. "Είμαι ηθοποιός του θεάτρου, παίζω το ρόλο εξελικτικά και σε συνέχεια χρόνου.Το σπάσιμο σε μικρά, ανεξάρτητα κινηματογραφικά πλάνα με αποδιοργανώνει." Οι άνθρωποι της Paramount αναγκάστηκαν να γυρίσουν ολοκληρωμένες τις σκηνές, χρησιμοποιώντας τρεις διαφορετικές κάμερες για τα κοντινά, τα γενικά και τα υπόλοιπα πλάνα της.Το γύρισμα ήταν συγκλονιστικό και το αποτέλεσμα ξεσήκωσε ηθοποιούς και τεχνικούς που άφησαν ό,τι έκαναν εκείνη τη στιγμή για να τη χειροκροτήσουν.   Το 1949 τιμήθηκε με το Βραβείο Κοκτώ στο Φεστιβάλ Μπιάριτς για την ερμηνεία της στην ταινία «Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα». 
Η Κατίνα Παξινού έκανε μεταφράσεις θεατρικών έργων του Ευγένιου Ο' Νιλ και έγραψε τη μουσική για την παράσταση «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή. Παρασημοφορήθηκε με τον Χρυσό Ανώτερο Ταξιάρχη Γεωργίου Α' και με τον Ανώτερο Ταξιάρχη της Δυτικής Γερμανίας. Τιμήθηκε ακόμη με τον τίτλο της Αξιωματούχου Γραμμάτων και Τεχνών της Γαλλίας και με το Βραβείο «Ιζαμπέλλα Ντ' Εστέ». 
Το καλοκαίρι του 1972, η Kατίνα Παξινού εμφανίζεται, για τελευταία φορά, στο θέατρο της Επιδαύρου.
 Πέθανε μετά από πολυετή μάχη με τον καρκίνο, στις 22 Φεβρουαρίου 1973.               
    
 

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΦΑΙΗ ΔΕΛΗΓΙΩΡΓΗ  
ΒΙΒΛΙΩΝ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ 
ΠΗΓΗ LiFO

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφείτε Στην Σελίδα Μας

Αναγνώστες

Συνολικές προβολές σελίδας

Σχόλια Αναγνωστών

Επικοινωνήστε Μαζί Μας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *