Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

POSTMORTEM

'Nουάρ' διαδρομές: Aνακαλύπτοντας τους 'θησαυρούς' της Παγκόσμιας Αστυνομικής Λογοτεχνίας. 
από τον Tim Orfanos.

5. 'Postmortem' - Patricia Cornwell (1990)

Yπόθεση: Το Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια συγκλονίζεται από μια σειρά στραγγαλισμών. Η ιατροδικαστής Κέι Σκαρπέτα υποψιάζεται το χειρότερο: τη δράση ενός ιδιοφυούς σίριαλ κίλερ που αφήνει πίσω του ελάχιστα ίχνη. Εκμεταλλευόμενη τις τελευταίες εξελίξεις της επιστήμης στην εξιχνίαση εγκλημάτων, η Κέι Σκαρπέτα θα αποκαλύψει τον δολοφόνο αν και θα δοκιμαστεί καθώς κάποιος θέλει να τη σταματήσει με κάθε τρόπο.

Σύντομη κριτική:

Το πρώτο αμιγώς ιατροδικαστικό αστυνομικό μυθιστόρημα, το οποίο αποτέλεσε στην εποχή του (1990) 'συγγραφικό φαινόμενο' κερδίζοντας, για πρώτη φορά στα χρονικά, πολυάριθμα βραβεία μέσα στην ίδια χρονιά. Aποτέλεσε δε τον 'προάγγελο' πολλών πετυχημένων αστυνομικών τηλεοπτικών σειρών και κινηματογραφικών ταινιών, όπως το 'C.S.I.', 'Cold Case', 'Criminal Minds' κτλ.

Το έναυσμα για τη συγγραφή του ήταν η αύξηση των serial killers στις Η.Π.Α. από τα τέλη της δεκαετίας του '80 και μετά, όπως και οι ιατροδικαστικές γνώσεις της Cornwell λόγω θητείας της σε παρεμφερείς εργασιακές θέσεις. Για όλους αυτούς τους λόγους, ο αναγνώστης έχει την αίσθηση ότι το βιβλίο περιέχει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία, ακόμα και από την απλή καθημερινότητα της συγγραφέα. Η ιατροδικαστής Κέι Σκαρπέτα θα μπορούσε να είναι η Cornwell, αφού άλλωστε δεν φαίνεται η συγγραφέας να διατηρεί τις 'αποστάσεις' της από την κεντρική ηρωίδα, διχάζοντάς την και αποτολμώντας, σε πολλά σημεία, να την φέρει ακόμα καί αντιμέτωπη με τον εαυτό της.

Το πρώτο μισό του βιβλίου περιέχει πολλές αλλά ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες ιατροδικαστικού ενδιαφέροντος, είναι πιο αργό, και ενδιαφέρεται να πληροφορήσει τον αναγνώστη για το πόσο είχε αλλάξει η καθημερινή ζωή, τουλάχιστον, των Αμερικανών πολιτών (κυρίως, των νέων γυναικών) λόγω του φόβου και του κινδύνου που προερχόταν από ανθρώπους της 'διπλανής πόρτας', οι οποίοι, τη νύχτα, 'φορούσαν τη μάσκα του 'θανάτου'.

Το δεύτερο μισό είναι πιο γρήγορο και πιο περιπετειώδες, ωστόσο, προς τη κορύφωση της ιστορίας, η συγγραφέας δίνει την εντύπωση ότι εκβιάζει την διαλεύκανση του μυστηρίου, δίνοντας ένα λιγότερο εντυπωσιακό ρυθμό στη ροή της πλοκής. Με αυτό τον τρόπο, ίσως, προκαλέσει την αίσθηση ότι την ενδιαφέρει περισσότερο το 'ταξίδι' παρά ο 'προορισμός', αφού δείχνει να βιάζεται να ολοκληρώσει την ιστορία.

Οφείλω όμως να τονίσω ότι το βιβλίο αποτελεί 'καινοτομία' στην ιστορία της αστυνομικής λογοτεχνίας, διότι η δομή της ιστορίας και της πλοκής απομακρύνεται από τα κίνητρα και την προσωπικότητα των ηρώων ενός βιβλίου μυστηρίου, και, πλέον, προσανατολίζεται στην εξέταση και τη διασταύρωση στοιχείων όπως είναι το DNA, οι σωματικές εκκρίσεις κτλ.

Ακόμα, κάνει εντύπωση στο μυθιστόρημα και το χάσμα των γενεών στις γνώσεις της τεχνολογίας μεταξύ της Κέι Σκαρπέτα και της ανηψιά της, Λούσυ, όπου η μικρή της 'βάζει τα γυαλιά', όσον αφορά τη χρήση του προσωπικού υπολογιστή, διαλευκάνοντας μια περίπτωση παραβίασης προσωπικών δεδομένων και αρχείων στον Κεντρικό Υπολογιστή του Ιατροδικαστικού Τμήματος.

Βαθμολογία: 4,3/5 8,6/10.

Υ.Γ.: Ακούγεται ότι θα γυριστεί σε ταινία με πρωταγωνίστρια τη Αντζελίνα Τζολί στο ρόλο της Κέι Σκαρπέτα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφείτε Στην Σελίδα Μας

Αναγνώστες

Συνολικές προβολές σελίδας

Σχόλια Αναγνωστών

Επικοινωνήστε Μαζί Μας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *