Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου 2017

ΛΟΓΟΙ ΜΟΝΑΞΙΑΣ

Η άποψη της φίλης μας Φιλιώς Μπαφαλουκα για το βιβλίο  

της Γεωργίας Κακαλοπουλου
από τι εκδόσεις Ωκεανός
Διαβάζοντας και την τελευταία σελίδα του βιβλίου σου ΛΟΓΟΙ ΜΟΝΑΞΙΑΣ από τις εκδόσεις ΩΚΕΑΝΟΣ νοιώθω την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σου τις εντυπώσεις μου για το «παιδάκι» σου:

Πρώτη εντύπωση πολλή καλή, όμορφο εξώφυλλο που τραβά αμέσως την προσοχή. Έκδοση προσεγμένη χωρίς ψεγάδι, καλή ποιότητα χαρτιού και ευανάγνωστη γραμματοσειρά.

Ο λόγος ρέει λιτός και απέριττος. Γραφή που δε μπορείς παρά να την αγαπήσεις!

Πρόκειται για ένα βιβλίο ζωής, με
βαθιές αξίες, γεμάτο αλήθειες άνοιγμα και άγγιγμα ψυχής, πληθώρα συναισθημάτων….

Με ακριβή περιγραφή της κλειστής κοινωνίας και των λόγων οι οποίοι διαμορφώνουν τους άγραφους νόμους της. Αρκετές φορές νόμιζα βρισκόμουν στο χωριό μου, ότι συναντούσα συχωριανές μου, ότι έβλεπα τις αυλές των σπιτιών . Με φυσούσε το βοριαδάκι γεμίζοντας τα ρουθούνια μου τις μυρωδιές τις φύσης!
Άλλοτε κολυμπούσα στα γαλαζοπράσινα νερά του Ιονίου, βούλιαζαν τα πόδια μου στην άμμο κοιτώντας με δέος το ναυάγιο. Απολάμβανα τη θέα της Ζακύνθου και χαιρόμουν τις βόλτες στο νησί….

Δε γίνεται να περάσει απαρατήρητος ο τρόπος που διεισδύεις βαθιά στην ψυχή των ηρώων σου. Αποκαλύπτεις τα μύχια της ψυχής τους ζωντανεύοντας τα συναισθήματα τους με εξαιρετικά ακριβής παραστάσεις , παρομοιώσεις και εικόνες.

Γνωρίζεις καλά την ψυχοσύνθεση τους. Δεν είναι λίγες οι φορές που ακόμα και η σιωπή των ηρώων σου λέει πάρα πολλά…Χαρακτηριστική η σιωπή της μάνας Δέσποινας…σιωπηλή και εύλαλη συνάμα….Πόσα πολλά λένε οι καρδιές! Αυτό είναι και το στοίχημα για κάθε άνθρωπο…να μιλά να επικοινωνεί με την καρδιά….αυτό λείπει τόσο πολύ από τις σχέσεις μας σήμερα…

Βιβλίο ζωντανό….νιώθεις την ένταση της φωνής των ηρώων, τους ψιθύρους, τους χτύπους της καρδιάς τους…
Δε μπορεί ο αναγνώστης να αποστασιοποιηθεί…δε γίνεται να μην πονέσει με το Στέφανο, να μη νιώσει τη Φανή και το βάρος της, την αγωνία  της Λίτσας…
Να μην αγαπήσει το Βασίλη να μην οργιστεί με την Αλέκα και την Ασημίνα , να μη θυμώσει και να μη λυπηθεί τον Αργύρη…νη μην χαρεί με τον Άγγελο και τις τελικές επιλογές του….

Κανείς δεν περνά απαρατήρητος….κάπου εκεί ανάμεσα τους μπορεί κανείς να βρει στοιχεία του χαρακτήρα του, της ζωής του, της κοινωνίας που μεγάλωσε, αυτής που τώρα ζει….

Πράγματι όλοι οι άνθρωποι έχουν λόγους μοναξιάς….
Εκείνη τη μοναξιά, όμως, που θα τους λυτρώσει, που θα τους βοηθήσει να αναμετρηθούν με το παρελθόν, με τον καλό ή ψευδή εαυτό του, με τα παράλογα που έρχονται στη ζωή….
Αρκεί οι άνθρωποι να μην είναι ποτέ μόνοι…να μην εγκλωβίζονται στο δίπολο «μαζί ή μόνος»…

Καθώς έχουμε πλαστεί από το Θεό για να μην είμαστε μόνοι αλλά ζώντας να έχουμε και στιγμές μοναξιάς για ανακαλύπτουμε λόγους για να ζούμε και να αγαπάμε!

Όταν θα κρατήσω στα χέρια μου το επόμενο βιβλίο σου θα έχω λόγο να μείνω μόνη για απολαύσω ένα ακόμη συναρπαστικό ταξίδι!!!

Απ’ την καρδιά μου σ’ ευχαριστώ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφείτε Στην Σελίδα Μας

Αναγνώστες

Συνολικές προβολές σελίδας

Σχόλια Αναγνωστών

Επικοινωνήστε Μαζί Μας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *